گراسیلا ایتوربیده، عکاس برجسته مکزیکی، وارد تالار مشاهیر لایکا شد + عکسهای برتر
نویسنده: تیموفی دوبروولسکی
گراسیلا ایتوربیده (Graciela Iturbide)، عکاس برجسته و شناخته‌شده مکزیکی، به عنوان برنده جایزه معتبر «تالار مشاهیر لایکا ۲۰۲۶» (Leica Hall of Fame Award) معرفی شد. او امروزه در میان برجسته‌ترین و تأثیرگذارترین عکاسان معاصر جهان جای دارد. در این مقاله از عکسستان، ضمن مرور زندگینامه و مسیر هنری این هنرمند، نگاهی به مهم‌ترین آثار به نمایش درآمده او خواهیم داشت.
عکسهای گرفته شده گراسیلا ایتوربیده
افتخارآفرینی در رویداد عکاسی لایکا در وتزلار
در رویداد بزرگ «جشن عکاسی لایکا» (Leica Celebration of Photography) که در شهر وتزلار آلمان برگزار شد، مسئولان برگزاری رسماً اعلام کردند که گراسیلا ایتوربیده به عنوان عضو جدید تالار مشاهیر لایکا برگزیده شده است. به همین مناسبت، نمایشگاهی ویژه شامل بیش از ۵۰ اثر برجسته از این عکاس نامدار در گالری لایکا وتزلار افتتاح شد.
عکسهای گرفته شده گراسیلا ایتوربیده
نگاهی به سبک و رویکرد عکاسی ایتوربیده
آثار هنری ایتوربیده بیشتر بر محور آیین‌ها و سنت‌ها، تضاد میان فرهنگ و طبیعت، و جدال میان مدرنیته و سنت شکل گرفته است. در مجموعه جدید به نمایش درآمده در «دنیای لایکا» (Leica World)، عکس‌هایی دیده می‌شوند که او در طول سال‌ها عکاسی در زادگاهش مکزیک و سایر نقاط جهان ثبت کرده است.
این آثار شامل مجموعه‌های مشهوری همچون:
«خوچی‌تان» (Juchitán): تصاویری از شهر مکزیکی اوآخاکا (۱۹۷۹–۱۹۸۸)
«مکزیک کلاسیک» (Classic Mexico): (۱۹۷۴–۲۰۰۸)
«پرندگان» (Birds): (۱۹۸۷–۱۹۹۸)
«بیابان سونورا» (Sonora Desert): (۱۹۷۹)
«سفرها» (Travels): عکسهای ثبت‌شده در اکوادور، پاناما، آرژانتین و کوبا (۱۹۷۲–۱۹۹۴)
Graciela Iturbide
از کودکی تا ورود به دنیای عکاسی
گراسیلا ایتوربیده در ۱۶ می ۱۹۴۲ در مکزیکوسیتی متولد شد. او شیفتگی به عکاسی را در دوران کودکی و با الهام از پدرش آموخت. او درباره آن دوران می‌گوید:
«خانواده بزرگی داشتیم و پدرمان از همه ما عکاسی می‌کرد. من عاشق آن عکس‌ها بودم؛ آن‌ها تجسم خاطرات بودند. به همین خاطر عکس‌ها را از کشوی میز پدرم برمی‌داشتم و قایم می‌کردم تا سر فرصت تماشایشان کنم—تا اینکه والدینم متوجه می‌شدند و تنبیهم می‌کردند.»
ایتوربیده در ۱۹ سالگی با «مانوئل روچا دیاس»، معمار برجسته، ازدواج کرد و حاصل این ازدواج سه فرزند بود. او بعدها در کالج ملی مکزیک به تحصیل در رشته سینما پرداخت و در سال ۱۹۷۰ به عنوان دستیار «مانوئل آلوارز براو»، عکاس افسانه‌ای، فعالیت خود را آغاز کرد.
عکسهای برتر
سبک هنری و تاثیر تجربیات تلخ بر عکاسی
همکاری با مانوئل براو باعث شد ایتوربیده سفرهای زیادی به مناطق روستایی مکزیک داشته باشد و با جوامع بومی و اصیل این کشور ارتباط نزدیک برقرار کند. عکسهای او ترکیبی بی‌نظیر از شعر، نگاه متافیزیکی و سندیت مستندگونه هستند. او به کشورهای مختلفی از جمله آلمان، اسپانیا، ژاپن، ایالات متحده، هند، ماداگاسکار و پرو سفر کرد و عکاسی نمود.
رنج و خلق آثار عمیق
زندگی شخصی گراسیلا با یک تراژدی تلخ نیز گره خورده بود؛ درگذشت دختر ۶ ساله‌اش «کلودیا». همین واقعه دردناک باعث شد او نگاه خود را بیش از پیش معطوف به خیال‌پردازی‌های عکاسانه و دنیای درونی‌اش کند:
«عکاسی‌های من ناخودآگاه ابعادی اتوبیوگرافیک دارند؛ آن‌ها به کودکی، رویاها، روح و احساسات لحظه ثبت عکس پیوند خورده‌اند. شاید کمی خودخواهانه باشد، چون من عکس‌ها را در وهله اول برای خودم می‌گیرم. با این حال، هرآنچه انجام داده‌ام و دیده‌ام به من کمک کرده تا جهانِ پیرامونم را بهتر درک کنم.»
عکسهای دیدنی
جوایز معتبر بین‌المللی و افتخار بزرگ لایکا
گراسیلا ایتوربیده نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در سال ۱۹۷۵ در مکزیکوسیتی برگزار کرد و سال بعد آثارش در نیویورک به نمایش درآمد. از دهه ۱۹۸۰ به بعد، او توجه جوامع بین‌المللی را به خود جلب کرد و به عنوان نخستین زن عکاس مکزیکی برنده جایزه بین‌المللی بنیاد هاسلبلد شد.
او در طول دوران حرفه‌ای خود جوایز ارزشمندی کسب کرد که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:
جایزه یوجین اسمیت (۱۹۸۷)
جایزه هوگو ارفورت (۱۹۸۹)
جایزه دیدار بین‌المللی عکاسان آرل (۱۹۹۱)
جایزه معتبر هاسلبلد (۲۰۰۸)
ایتوربیده هم‌اکنون در مکزیکوسیتی زندگی می‌کند و با انتخاب به عنوان پانزدهمین عکاس تالار مشاهیر لایکا (از زمان تأسیس در سال ۲۰۱۱)، نام خود را بیش از پیش در تاریخ عکاسی جهان جاودانه ساخت.
